સત્કારનિ ખામી

આવી ને ભલે તું, નિરાશ થઇ છે
પૂરી કરું કદી, આવકાર માં ખામી રહી જે

પ્રાણ છે
પ્રેમ છે
હ્રીદીયું બેચૈન છે

વ્હાલ છે
ખ્યાલ છે
વ્હાલા પણ બેચૈન છે 

અહંકાર હતો મુજને, ને આવકાર દીધો નહિ
લલકાર હતો જે પ્રેમ નો, માણી શક્યો નહિ

જળ હતું
કમળ હતું
કમળ નું બળ હતું

પાંપણ હતી
નમી હતી
પ્યાર નિ નિશાની હતી 

પ્રેમનો વ્યવહાર એ હું જાણી શક્યો નહિ
ને માની લીધુ કે એના દીધેલ સત્કારમાં, ખામી રહી ગઈ 

મિત છે.
પ્રીત છે..
પણ મન બેચૈન છે

દઉં દીલાશો.
ખુલાશો કરું
શબ્દો ને ક્યાં ભાન છે?

રહે પ્રયત્ન મારો, હવે, ઝોળી ભરતો રહું.
ઘોળી દઉં પ્રેમ થી, જે વંચિત રહી ગઈ  

જનક દેસાઈ ૦૯/૧૩/૧૧