તારા ને મારા...

તારા ને મારા સંબંધની શું વાત કરું?
ચાંદ હો આસમાને, ચાંદની રાત કરું?
મળે કોઈને પોતાનું, એને પોતીકું કરું?
જો મળે સથવારો તમારો, તો ‘સહિયર’ કરું
તારા ને મારા...
ને આમ મળ્યાં એકમેકને આજે અમે!
ને ઉમટ્યાં વંટોળ વિચારોના આજે અમે!
પરસ્પર હિલોળા લેતું, હૃદય કેરું ફૂલ કરું?
ઉમંગ કેરા ફાગણે, પ્રેમનો વિસ્તાર કરું?
તારા ને મારા..
મયુર પંખ પસારે, વન મહિ કરે નાચ
કોયલ તણા રાગે, મળે આંખલડી કરે કાચ!
ઢળતી સાંજલડીએ, પાંગરતી પ્રિત, જાગે રાત!
કહેવા ય નહીં ને સહેવાય નહીં, એવી છે વાત!
તારા ને મારા..
ગોરડીયા યોગેશ કે. ‘યાદગાર’
(ભાયંદર મુંબઈ)

યાદ

તારી યાદમાં ઠંડી વહી ગઈ
તને મળવાના ખ્વાબમાં
આપણા મિલનની વાત રહી ગઈ
તારી જૂલ્ફોને જોવામાં
તારામૈત્રકની વાત રહી ગઈ
તને મળવાની રાહમાં
સમયની ઘટમાળ ચાલી ગઈ
સ્નેહ ભીના સ્પર્શમાં
દિલની દોર બંધાઈ ગઈ
આપણા પ્રેમની ઠંડી વાતો
હમણા બધે જ ફેલાઈ ગઈ.
જગદીશ ઝાપડિયા
(શિવરાજપુર જસદણ)

અહેસાસ

કોઈ એવું છે જેને મળવાનું મન થાય છે
કોઈ એવું છે જેના સ્પર્શનો અહેસાસ થાય છે
જેમ પવનના લહેરથી ફુલોની ખુશ્બુ રેલાય..
તેમ તેના બદનની સુવાસ મારા હૃદયમાં ફેલાય છે
જેમ દરિયામાં ઉછળતા મોજા ધૂમરાટ કરે...
તેમ તેના દિલની વાત મારા મનમાં ધૂમરાટ કરે છે.
એવું કોણ છે જેના મહેસુસ માત્રથી
હૃદય એકદમ પૂલકિત થઈ જાય.
જેની કલ્પના માત્રથી મન એકદમ
ફૂલોની જેમ ખીલી ઊઠે છે
એવું લાગે છે જાણે પંખીઓનો
કલરવ તેનો સંદેશો લાવ્યા હોય.
હા, કોઈક એવું છે જેને મળવા
મન બેચેન બનેલું છે
હવે એવું લાગે છે કે તે દિવસ દુર નથી
જ્યારે બે દિલ એક થશે..
વૈશાલી પટેલ
(લવાછા વલસાડ)

એક જ આધાર

નાવને કિનારો મળી ગયો
જહાઁ ‘રબ’નો આધાર મળી ગયો.
પુષ્પને લતાનો સહારો,
ફોરમને પવનનો આધાર,
પતઝડને વસંતનો સહારો,
બહારોને કૂંજનો આધાર મળી ગયો.
પંખીને પાંખનો સહારો,
વિહરવા હવાનો આધાર,
સંઘ્યાને રંગોનો સહારો,
ઇન્દ્ર ધનુષ્યને નભનો આધાર મળી ગયો.
ઝરણને સાગરનો સહારો,
વમળને લહેરોનો આધાર,
મોતીને છીપનો સહારો,
ઓટને ભરતીનો આધાર મળી ગયો.
શબ્દને સૂરનો સહારો,
મહેફિલને સંગીતનો આધાર,
દર્દને ગઝલનો સહારો,
ગીતને જામનો આધાર મળી ગયો.
નાવને કિનારો મળી ગયો,
જહાઁ ‘રબ’નો આધાર મળી ગયો.
ચૌધરી નારસંિગ આર.
(માંડવી-સુરત)

જતાં રહ્યાં કેમ?

સપના સજાવ્યા તારી સાથે અમે
કેમ એકલા છોડી ગયા છો મને
ભરોસો આપી દિલ લઈ લીઘું તમે
બેહાલ કરી દિલને છોડી ગઈ મને
કોલ આપ્યા હતા સાથે રહેવાના તમે
દર્દ આપી દિલને રડાવી ગયા મને
ખુશીમાં પણ આંસુ છોડી ગયા તમે
આઘાત આપી મનને મારી ગયા મને
મઘુર રાતમાં દર્દ આપી ગયા તમે
અમાસની રાતમાં તડપાવી રહ્યા મને
કેમ દિલને તોડી જતા રહ્યા તમે
કાહિલ બનાવી ગુમરાહ કરો છો મને
જાણી લો વાત આજ હિતની તમે
જાન જતી રહેશે ત્યારે રડશો નહિ મને
હિતેશ મહેતા
(મોરબી)